Malan Barkır

Nereye gitsem, geldiğim yerleri yarım bırakır gibiyim.

Ömrümüz oradan oraya savrulmakla geçiyor.

Ben yokken adım söylenen yerlere ait hayatım; hastaneler, çay bahçeleri, okul yolları, eski bir arkadaşın fotoğraf albümünün bir yeri…

Bu defter tüm evinden göçenlere…

“sonra madem insan kal adında bir beladır

insan dalgın bir belgedir kendiyle hayat arasında